همه گیریها بخشی طبیعی از زندگی، و از نظر وقوع قابل پیش بینی، هستند. بازگشت پیاپی ویروس نقص ایمنی اکتسابی (ایدز)، سندروم تنفسی سخت حاد (SARS)، انفلونزای H1N1، سندروم تنفسی خاور میانه (MERS)و اینک بیماری کروناویروس 2019 (کووید-19) بخوبی رژه چاره ناپذیر بیماریهای مشترک انسان-حیوان را از دهه 1980 به این سو را به نمایش گذارده است. هرچند عده ای ممکن است همه گیری اخیر را به عنوان "قوی سیاه"، یعنی رخدادی تماما پیش بینی ناپذیر با پیامدهای تهدیدکننده بنامند تنها امور غیرقطعی همه گیریها آن است که کی رخ می دهند و یا شدت شان چقدر است. آلبر کامو در رمان تمثیلی خود طاعون گفته است که علی رغم بازگشت همه گیریها " کنار آمدن با آنها را که [ناگهان] چون آوار از آسمان آبی بر سرمان فرو می ریزند را سخت می بینیم". اما بیش از این دیگر نباید از بروز همه گیریها شگفت زده شویم...

شیوع سندروم حاد و شدید تنفسی ایجاد شده توسط کروناویروس 2 (SARS-CoV-2) منجر به همه گیری جهانی شده است...

پاندمی کووید 19 از آغاز سال 2020 منجر به مرگ ومیر فراوان در سراسر جهان شده است. با توجه به عدم مواجهه قبلی با چنین موردی، بالتبع داروی اخثصاصی نیز برای درمان وجود نداشت. تنها دانسته بشر، لزوم محافظت شدید با استفاده از ماسک، دستکش، پوشش های خاص و ضدعفونی کردن مرتب دست ها و سطوح بود ازاین رو، درمان های دارویی و غیردارویی متعدد مورد آزمون قرار گرفتند. سازمان بهداشت جهانی از هفته های آغازین پاندمی، پروتکل های درمانی خاصی منتشر نمود که با گذشت زمان تغییراتی داشته است؛ اما با توجه به ثابت بودن برخی علایم و ازسویی متغیربودن برخی دیگر، در بیماران مختلف و در کشورهای گوناگون درمان ها نیز تفاوت هایی داشته اند. برخی از این داروها از دیرباز در درمان بیماری های ویروسی یا غیرویروسی دیگر استفاده می شدند؛ نظیر تامیفلو (که در درمان آنفولانزا استفاده شده است)، ریباویرین (داروی موثر در درمان هپاتیت C)، ایمونوگلوبولین (که در درمان بیماری های گوناگون نظیر سندرم استیونس جانسون کاربرد دارد)، هیدوکسی کلروکین (از داروهای پرکاربرد در درمان لوپوس و سایر بیماری های روماتیسمی)، آزیترومایسین (که در درمان عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی و سینوزیت به کار می رود) و همین طور مصرف ادویه جاتی نظیر زنجبیل و زردچوبه، ویتامین هایی مثل ویتامین C و D و نیز ترکیبات روی پیشنهاد شده است. با گذشت زمان، عوارض چه به صورت عوارض دارویی و چه عوارض ناشی از مصرف وسایل محافظتی بیشتر نمایان شد. این عوارض شامل طیف وسیعی از علایم نظیر بثورات پوستی خفیف و حتی بروز سندرم استیونس جانسون و آنژیوادم بوده اند. تشدید و عود انواع درماتیت ها نیز با استفاده از وسایل محافظتی و مواد ضدعفونی کننده دیده شده است. بدیهی است که آگاهی از انواع عوارض شایع احتمالی درمان، منجر به تشخیص و مدیریت زودرس و پیشگیری از مرگ ومیر و هزینه های گزاف خواهد بود. این مقاله درنظر دارد برخی از عوارض پوستی مهم داروهای شایع و درمان های غیردارویی مورداستفاده و نیز عوارض پوستی وسایل پیش گیری از کووید 19 را بررسی کند.

مقدمه: پس از شیوع کووید-19، مطالعات زیادی به سرعت در سایت های تحقیقاتی و ادبیات علمی جهان منتشر گردیدند. هدف از پژوهش بررسی استراتژی های این اپیدمی بود. این مطالعه به شیوه مروری ساختار یافته و بدون تحلیل آماری انجام گردید و به منظور یافتن مطالعات و منابع مرتبط با موضوع در پایگاه های Web of Science وScopus جستجو شد. در نهایت 16 مقاله واجد شرایط، مورد تحلیل و بررسی محتوا قرار گرفت و بر اساس داده های به دست آمده، 19 استراتژی پزشکی و 3 راهبرد مدیریت کلان حاصل شامل شد که در چند جدول بیان گردید و در پایان پیشنهاد کاربردی مقاله ارایه شد. نتیجه گیری: عمده راهبردهای مطرح در مطالعات خارجی راهبردهای پزشکی است و کمتر به راهبردهای عمومی مدیریت توجه شده است. بر اساس نتایج پژوهش، شناسایی و کاربرد راهبردهای مدیریت کلان در کنار راهبردهای پزشکی به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران در کنترل اپیدمی کووید-19 توصیه می گردد.

شیوع ویروس کرونا در جهان، زیستِ روزمرة انسان در پهنة کرة خاکی را با تغییرات عمده ای مواجه ساخته و تمامی ابعاد اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی زندگی بشر را دستخوش دگرگونی کرده است. آن چه در این میان جالبِ توجه است چگونگی رویارویی ممالک جهان با این ویروس شوم و شیوة پرداختن به آن در جوامع گوناگون انسانی است که زمینه ساز تجارب متفاوتی برای گروه های انسانی در این کشورها شده است. پاره گفتة «ویروس چینی» که به طور گسترده ای توسط برخی از زمامداران ایالات متحده آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد و تأکید بر منشأ چینی این ویروس که به طور فزاینده ای وارد حوزه عمومی جامعه آمریکایی شده است، در تقویت گفتمان مرکز گرا و سلسله مراتبی غرب علیه جمعیت های انسانی حاشیه ای و به ویژه چینی نقش عمده ای داشته است. پژوهش حاضر، بر آن است تا با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و تکیه برچارچوب نظری تحلیل انتقادی گفتمان ون دایک (Van Dijk, 2008; Van Dijk, , 2015) به بررسی چگونگی رویارویی ایالات متحده آمریکا با مهاجران چینی بپردازد. افزون بر این، این پژوهش می کوشد تا نشان دهد چگونه «زبان» موردِ استفادة برخی دولتمردان آمریکایی و اصرار به انتساب ویروس کرونا به کشور چین، سبب احیای گزینشی حافظه تاریخی ملت آمریکا در مواجهه با مهاجران در سطح «شناختی» می شود. همچنین، این زبانِ موردِ اشاره با بازتولید تفکرات قالبی در جامعه، که همواره بر خارجی بودن بیماری و عناصر بیماری زا پافشاری کرده است، زمینه تقویت گفتمان های نژادپرستانه و تحقیر گروه های اقلیت در سطح «جامعه» را فراهم می آورد. در این میان، استفاده از اصطلاح «کووید-19» هنگام پرداختن به این بیماری به مثابه ابزاری موثر در جهت مقابله با گفتمان مرکزگرای غرب علیه شرق است.

در جمعیتی که به قدر کفایت ایمن شده است، ایمنی جمعی (یا گله‍, ای) از راه به حداقل رساندن احتمال تماس موثر بین افراد مستعد و یک فرد آلوده منجر به حفاظت غیرمستقیم افراد مستعد می شود. در ساده ترین شکل ممکن، اثر ایمنی جمعی زمانی آغاز می شود که جمعیت به آستانه ایمنی جمعی رسیده باشد، به عبارتی نسبت افرادی که به پاتوژن ایمن هستند از 1-1/R0 عبور کند. در این مرحله، سرایت مداوم رخ نخواهد داد، بنابراین شیوع کمتر خواهد شد. با این حال در جمعیت جهان واقعی، شرایط پیچیده تر است. فاکتور های اپیدمیولوژیک و ایمونولوژیک مانند ساختار جمعیتی، تنوع در قدرت سرایت بین جمعیت ها و افول ایمنی حاصل شده، منجر به تفاوت هائی در حفاظت غیرمستقیم ایمنی جمعی خواهد شد. در نتیجه به هنگام بحث در رابطه با ایجاد ایمنی جمعی تمامی این موارد باید لحاظ شود. دو راهکار برای ایجاد ایمنی گسترده علیه سارس کو-2 وجود دارد: 1-یک واکسیناسیون گسترده که نیاز مند تولید یک واکسن موثر و ایمن است، 2-مصون شدن طبیعی جوامع جهانی در برابر ویروس در طول زمان. عواقب راهکار دوم جدی است و دور از دسترس، زیرا بخش بزرگی از جمعیت انسانی باید به ویروس آلوده شوند و میلیون ها نفر در این میان تسلیم ویروس خواهند شد و جان خود را از دست خواهند داد. بنابراین در غیاب یک برنامه واکسیناسیون، ایجاد ایمنی جمعی نباید هدف اصلی باشد. در عوض، تاکید باید بر سیاست هائی باشد که از قشر آسیب پذیر محافظت کند به این امید که ایمنی جمعی نهایتا در کنار چنین اقداماتی رخ دهد اگر چه خود هدف اصلی نیست.

در دسامبر 2019 چندین مورد پنومونی با خاستگاه ناشناخته در ووهان چین گزارش شد. عامل به وجود آورنده یک کروناویروس جدید بود که ابتدا آن را 2019-nCoV نامیدند و سپس به سندروم تنفسی حاد شدید کروناویوروس-2 (SARS-CoV-2) تغییرنام پیدا کرد (Zhou et al. 2020b). این بیماری تنفسی، بیماری کروناویروسی 2019(COVID-19) بسرعت با انتقال انسان به انسان منتشر شده، با یک همه گیری گسترده جهانی موجب بیماری و مرگ و میر شد. در11 مارس2020 سازمان جهانی بهداشت (WHO) کووید-19را رسما دنیاگیر اعلام کرد. با گرفتاری حکومتها برای تعادل پیشگیری، مراقبت های بالینی و چالشهای اجتماعی-اقتصادی، بیماری سیستم های بهداشت و اقتصاد جهان را به تنش کشانید...

آسپرین به یکی از پرمصرف ترین و ارزان ترین داروها در پزشکی است. از زمان اولین سنتز آن در سال 1897، نقش های دارویی و مکانیسم اثرآن آشکارشده است. از زمان ظهور همه گیری COVID-19 حتی با پیشرفت های قابل توجه در واکسیناسیون آن بخش های پزشکی و اقتصادی را به میزان زیادی تحت تأثیر قرار داده است. در فرم شدید بیماری SARS-CoV-2 می تواند با پیامدهای ترومبوآمبولیک در چند عضو بدن و تهدیدکننده ی زندگی ظاهر که باعث بروز مرگ ومیر قابل توجه ی می شود. آسپرین به دلیل خواص شناخته شده و اهداف مولکولی متعدد و به دلیل استفاده گسترده بالینی، به عنوان یک عامل درمانی بالقوه برای COVID-19 تلقی شده است. این ترکیب در چندین هدف سلولی عمل می کند تا به اثرات ضدالتهابی و ضد پلاکتی خود دست یابد. اگرچه داده های بالینی امیدوارکننده در نقش آسپرین در COVID-19 مشخص شده است، اما عملکرد دقیق استفاده استفاده از آن هنوز نیاز به بررسی دارد. در این بررسی، تاریخچه آسپرین، مکانیسم های جدید عملکرد وکاربردهای آن را بیان کرده و مکانیسم های اصلی است که توسط آن التهاب حاد را مهار و فرم زیستی پلاکت ها را تغییر می کند، شرح داده می شود. بنابراین، فرض بر این است که آسپرین ممکن است به عنوان یک داروی درمانی جدید برای مبارزه با التهاب شدید حاد و ترومبوز مرتبط با طوفان سیتوکین ها در بیماران COVID-19 بسیار مفید باشد.

مقاله مورد نظر که توسط Tian Y و همکارانش نوشته شده است را با بازبینی بر جنبه های گوارشی بیماری کرونا ویروس جدید (Covid-19) مورد بررسی قرار می دهیم (1). به عنوان متخصصان دستگاه گوارش، در اجرای آندوسکوپی تجهیزات حفاظت فردی را استفاده کرده ایم. علاوه بر این، با توجه به این که این ویروس در مدفوع پایدار می ماند قبل از ترخیص بیماران لازم است جهت بررسی وجود ویروس کرونا یا عدم وجود آن، تست سواب رکتال، صورت پذیرد.